Saat 21:46
Hüzünlü bir şarkı dağlarken yüreğimi, kalemime sükût
yeleğini giydiremiyor ve yine yazıyorum.
Bilinen ve bilinmeyen acılar toplaşırken yüreğime, ben
sessiz sessiz gözyaşı döküyorum.
Karanlık gökte en ihtişamlı haliyle parıldarken yıldızlar,
ben onlar gibi kayıp gitmeyi diliyorum.
Saat 22:28
“Sevgili kendim;
Sen kendinden vazgeçersen, herkes senden vazgeçer.” diyerek dirilmeye
çalışıyorum.
Biliyorum, sancılarım azalmayacak aksine katlanarak artacak.
Fakat bir gün;
‘Sümeyye’ olmayı başaracağım.
Bir gün..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder