Ruhuma geçirdiğim yağlı urganı henüz çıkarabilmiş değilim. Ayaklarımın
altındaki tabure sallanıyor. Ama direniyorum. Çünkü ne zaman vazgeçecek olsam
bana hep ‘hatırımda tutmam gereken’ varlığını hatırlatıyorsun.
Bana adımı hatırlatıyorsun.
Bana en büyük duâmı hatırlatıyorsun.
-o-
“Üstü kapalı satırlarla, ilerliyorum sancıma doğru” demiştim.
Şimdi tam merkezindeyim ve büyük bir vuslata gebeyim.
Kavuştur beni sana Rabbim, zira senden başka yok kavuşmayı
dilediğim! 